منابع
آدمیت، فریدون. (1362). امیرکبیر و ایران، تهران: خوارزمی.
الگود، سریل. (1386). تاریخ پزشکی ایران و سرزمین های شرقی خلافت، ترجمۀ باهر فرقانی، تهران: امیرکبیر.
بروگش، هنریش. (1367). سفری تا دربار سلطان صاحبقران، جلد دوم، ترجمۀ مهندس کردبچه، تهران: اطلاعات.
پولاک، یاکوب ادوارد. (1368). سفرنامه ایران و ایرانیان، ترجمۀ کیکاووس جهانداری، تهران: خوارزمی.
تاج بخش، حسن. (1375). تاریخ دامپزشکی و پزشکی ایران، دو جلد، تهران: سازمان دامپزشکی کشور.
دوگوبینو، کنت. (1367). سه سال در آسیا (1858-1855 م)، ترجمۀ عبدالرضا هوشنگ مهدوی، تهران: کتابسرا.
سایکس، سرپرسی. (1391). تاریخ ایران، ترجمۀ محمدتقی فخر داعی گیلانی، جلد دوم، تهران: نگاه.
سرمدی، محمدتقی. (1378). پژوهش در تاریخ پزشکی و درمان جهان (از آغاز تا عصر حاضر)، جلد اول و دوم، تهران.
فلور، ویلم. (1386). سلامت مردم ایران در دوره قاجار، ترجمۀ ایرج نبی پور، بوشهر: مرکز پژوهشهای سلامت خلیج فارس.
فووریه، ژوانس. (1385). سه سال در دربار ایران، ترجمۀ عباس اقبال آشتیانی، تهران: نشر علم.
ویشارد، جان. (1363). بیست سال در ایران، ترجمۀ علی پیرنیا، تهران: نوین.
روستایی، محسن. (1382). تاریخ طب و طبابت در ایران (از عهد قاجاریان تا پایان عهد رضاشاه)، دو جلد، تهران: سازمان و کتابخانه ملی ایران.
قربانی، محمد. (1397). بیماریهای رایج ایران عصر قاجار بر اساس متون سفرنامه های اروپاییان، پایان نامۀ کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه یاسوج.